Wies werkt nu zo’n twee jaar bij Stichting Leergeld Maastricht & Heuvelland, als coördinator. Een functie die ze samen met collega Marie-José vervult. Van inkomenscontroles tot het onderhouden van de contacten met andere organisaties, Wies heeft flink wat taken. Maar maatschappelijk betrokken als ze is, ziet ze overal kansen: “We doen nooit alléén de dingen die wij technisch gezien horen te doen als coördinator.”
Wies is coördinator bij Stichting Leergeld Maastricht & Heuvelland.
Wie Wies spreekt merkt al snel: ze raakt niet uitgepraat
over haar werk voor Leergeld en zit vol verhalen. Of het nu gaat over de
samenwerking met andere partijen – zoals met een lokale theatermaker, om kinderen via een cultuurproject in
contact te brengen met hun innerlijke held – of het helpen van een vader die
eigenlijk voor hulp voor zijn kinderen komt: “In zijn thuisland Syrië was hij
tandarts. Ik vraag dan door en bel vervolgens mijn eigen tandarts om te kijken
of er iets mogelijk is.”
Malle Pietje
Zo was er ook een moeder, die de hele tijd met haar hand bij haar mond zat. Wies: “Dan vraag ik: ‘Goh, wat is er aan de hand?’ Ze bleek een heel sterke pijnstiller te slikken, om haar gebitspijn te kunnen overleven. Die pijn veroorzaakte ook thuis problemen. Na wat belletjes is deze moeder geholpen. Het gevolg: ze kon haar huis weer op orde brengen en haar kinderen konden weer vriendjes thuis uitnodigen. En zij kon haar studie tot advocate weer oppakken. Iedere keer als ze geslaagd is voor iets krijg ik een berichtje. Hartstikke leuk!”
"Wij werken reactief, maar ook zo proactief mogelijk. Heeft iemand babykleertjes en een box over, en heb ik net een intake gehad van iemand die bijna gaat bevallen en niets heeft? Dan komen we in actie. Soms ben je net malle pietje! Dankzij ons grote netwerk, met heel korte lijnen, kunnen we regelmatig snel schakelen als situaties en contacten mooi samenkomen. Dat lukt natuurlijk niet altijd, maar juist die momenten geven ons werk extra dimensie. Soms moeten we elkaar wel even temperen."
Een mooier Maastricht
De lokale Leergeldstichting zit in een mooi pand: De Rink, samen met andere maatschappelijke organisaties zoals de Voedselbank, Kledingbank, Fietsbank en Schuldhulpmaatje. Samen werken zij aan een mooier Maastricht en regio Heuvelland, mede mogelijk gemaakt door het Elisabeth Strouven Fonds. Wies: “We zijn met ruim twintig vrijwilligers, van 40 tot 80 jaar. De intakers doen de huisbezoeken en de intermediairs zijn de vaste contactpersoon voor de gezinnen en regelen het administratieve deel. En sommige vrijwilligers vervullen beide rollen.”
“Ik ben de coördinator van de intakers, Marie-José van de intermediairs. Ik verzorg de inkomenscontroles, de aanmeldingen, check het bezoekverslag en wat is toegezegd. Zo zag ik gisteren dat een vrij nieuwe vrijwilliger het BSN-nummer had genoteerd. Dat haal ik dan weg; dat hoeven wij bij Leergeld niet te weten. Net als dat überhaupt niemand hoeft te weten dat je hulp krijgt van Leergeld!”
Stukje autonomie
Toen Wies voor Leergeld aan de slag ging, ging er een
wereld voor haar open. Door de vele verhalen is ze zelf ook anders tegen
bepaalde dingen aan gaan kijken. “Mensen oordelen vaak over anderen: ‘Je rookt,
je hebt een lijf vol tattoos en thuis staat een grote tv. Dat kan zeker
allemaal wél?!’ Maar zelf nog íéts kunnen beslissen over waar je je geld aan
besteed, of wat je op je lijf zet… dat stukje autonomie is voor ieder mens
belangrijk. Ook al zouden sommige zaken zeker niet jouw keuze zijn, iedereen wil
zeggenschap hebben over iets in zijn leven.”