Ga snel naar:
30 jaar Leergeld ►
30 jaar verhalen ►
Karin - medewerkster ►
‘Gewoon’ een dagje naar een pretpark. Voor veel gezinnen met geldzorgen zit zo’n uitje er niet in. Nu niet, en misschien wel nooit. Voor 29 gezinnen uit Hof van Twente die op een zonnige zaterdag afgelopen mei tóch naar de Efteling konden, was dit dan ook een fantastisch hoogtepunt. Karin Stolk, van Stichting Leergeld IJssel & Vecht, organiseerde deze dag samen met haar collega’s.
Bijna vier jaar werkt Karin bij Sam& Overijssel, een
samenwerkingsverband waar onder andere Stichting Leergeld IJssel & Vecht onder
valt. Samen met collega Astrid trekt zij de kar, ondersteund door een collega
en een vrijwilliger. Karin: “We hebben een superleuk team! Ik vind elke dag
echt fantastisch. Veel gezinnen weten ons te vinden. Maar er is bijvoorbeeld
ook een groep werkende ouders die niet rond kunnen komen, ook die willen we
graag bereiken en helpen.”
Karin werkt bij Stichting Leergeld IJssel & Vecht en Sam& Overijssel. Samen met haar collega’s organiseert ze de jaarlijkse Efteling-dag voor gezinnen met geldzorgen.
100 tickets voor de Efteling
Naast het reguliere contact, onder andere over aanvragen voor spullen voor school en sport, regelt Karin samen met haar collega’s ook het jaarlijkse Efteling-uitje voor gezinnen met geldzorgen. “De Efteling stelt vijf jaar op rij kaarten beschikbaar voor deze gezinnen. Leergeld Nederland verdeelt die kaarten over de landelijke stichtingen, met het idee dat elk gezin een keer de Efteling kan bezoeken. Dit jaar, het derde jaar alweer, kreeg de gemeente Hof van Twente 100 kaarten.”
Dansen in de woonkamer
“Even met 100 man in een bus naar Kaatsheuvel – het pretpark regelde trouwens naast de kaartjes óók het vervoer – dat heb je zo gepiept, zou je denken. Toch is het best een geregel vooraf en op de dag zelf, maar: superleuk om te doen! We stuurden een mail naar alle gezinnen die bij ons bekend zijn waarop ze konden aangeven of ze interesse hadden. Er kwamen ontzettend veel reacties, dus dat werd loten.”
“Toen we de ingelote gezinnen berichtten kregen we meteen al fantastische reacties terug. ‘We staan hier te dansen en springen in de woonkamer!’ Of: ‘Als de kinderen straks uit school komen gaan we ze meteen blij maken!’. Veel van deze mensen, óók volwassenen, gingen voor het eerst in hun leven naar de Efteling.”
Een geslaagde dag
“Eind mei was het zo ver. Station Goor was het verzamelpunt en in de bus deelden we de toegangskaarten uit. Vanuit de gemeente Hof van Twente waren er goodiebags geregeld, met onder andere een flesje drinken en fruit.”
“De dag was in alle opzichten geslaagd. Iedereen genoot. Natuurlijk werd ook de nieuwste attractie, Danse Macabre, erg goed ontvangen. Achteraf hebben we zoveel mooie mails gekregen: ‘Het was ons eerste bezoek aan deze plek. [...] Wij bedanken jullie voor dit geweldige evenement en waarderen de inspanningen die jullie hebben geleverd om alle deelnemende families blij te maken. Alle respect en waardering voor dit fantastische team dat ons met grote vriendelijkheid en oneindig veel respect heeft behandeld.’”
‘Kijk even op je rekening’
“Normaal heb ik via mijn laptop of telefoon contact met de gezinnen. Nu liep ik zelf door de bus en ontmoette ik mensen in het echt. Zo was er een moeder met twee jonge kinderen – waarvan één met autisme – die het uitje leuk vond, maar ook heel spannend. Zou alles wel goed gaan vandaag?”
“Op de terugweg vroeg ik hoe de dag was verlopen. Ze bastte in tranen uit: ze hadden de dag van hun leven gehad! De kinderen hielden allebei een knuffel vast die ze in het Efteling-winkeltje hadden gekocht. Hoe dat kon? In de middag had ze een appje van een vriendin ontvangen: ‘Kijk even op je rekening’. Haar vriendinnen hadden samen 100 euro aan haar overgemaakt, die ze verplicht op móést maken in het park. Zo mooi, daar kreeg ik zelf ook tranen van in mijn ogen.”
Even uit de dagelijkse realiteit
“Door deze dag besefte ik zelf nog meer hoeveel mensen niet goed kunnen rondkomen, en hoe goed mijn eigen kinderen het eigenlijk hebben. Deze gezinnen moeten alle eindjes aan elkaar knopen om de normale dingen te kunnen betalen, en dát lukt vaak al niet eens. Een uitje, een luxe extraatje, dat staat niet op het lijstje. Dan koop je eerder een nieuw dekbedovertrek. Zo’n dagje weg is even in een andere omgeving zijn, niet aan de dagelijkse realiteit en alle zorgen hoeven denken. Dat is zó ontzettend belangrijk.”