Meryem werkt al negen jaar als verzorgende in de thuiszorg met een vast salaris en een vast aantal uren. Haar man is zzp'er. Als er werk is, gaat het goed, maar er zijn ook maanden dat er weinig binnenkomt. Meryem is degene die thuis de stabiele basis vormt: zij weet wat er elke maand binnenkomt en probeert daarmee het gezin draaiende te houden.
"Ik zorg
de hele dag voor andere mensen. Dan is het gek dat ik 's avonds zelf zit te
rekenen of we het einde van de maand wel redden."
"Mijn
inkomen is het enige waar we echt op kunnen rekenen. Het inkomen van mijn man
wisselt sterk, de ene maand is het goed, de andere maand komt er weinig binnen.
Dan moet ik dat opvangen. Met twee kinderen en alle vaste lasten die maar
blijven stijgen, blijft er weinig ruimte over."
Toen haar
oudste dochter naar de brugklas ging, moest er ineens van alles geregeld
worden: een schooltas, sportkleding en een fiets om zelfstandig naar school te
kunnen. Precies in een maand dat het bij haar man tegenzat. Meryem had het geld
er niet voor klaarliggen.
"Ik
voelde me machteloos. Ik wérk, ik doe alles goed, en toch kon ik dit niet
gewoon even regelen voor mijn dochter."
Een buurvrouw, wiens kinderen ook via Leergeld geholpen
waren, wees haar op deze mogelijkheid. Meryem twijfelde eerst: zij en haar man
werkten toch allebei? Ze had nooit verwacht dat Leergeld er ook was voor mensen
met een baan.
Hoe het ging
Ze besloot een
aanvraag te doen via het formulier op de website. Binnen een paar dagen werd ze
gebeld door een vrijwilliger van Leergeld.
"Ik
verwachtte een formulier terug of een mailtje met 'nee, u verdient te veel'.
Maar er belde gewoon een aardige mevrouw, die echt de tijd nam om te vragen hoe
het bij ons thuis ging met het wisselende inkomen van mijn man. Dat voelde heel
anders dan ik had gedacht."
Het resultaat
Uiteindelijk
kreeg haar dochter een fiets om veilig naar school te fietsen. En Leergeld
regelde een bijdrage voor schoolspullen voor het nieuwe jaar.
"Het went
niet dat we hulp nodig hebben, maar ik ben er wel heel dankbaar voor. Mijn
dochter fietst nu gewoon naar school, zonder dat ik me daar zorgen over maak.”
